Gepubliceerd op 4 januari 2014 | in: eten en drinken | 

Ik ben een hardleers eigenwijs loeder

Anne-Mieke Bovelett is een eigenwijs loeder

Ik ga op reis. Eindbestemming: Algehele verandering van lifestyle. Hoe lang: in elk geval komend jaar. Vervoer: mijn (nu nog dikke) lijf. Brandstof: gezond eten en professionele proteïne shakes. Hoe vaak tanken? Wel vijf - soms zes - keer per dag. Randverschijnsel: 35 kilo eraf. En ik ga schrijven over deze reis, die ongetwijfeld vol gaat zijn obstakels maar ook van mijlpalen.

Ben je nou helemaal gek geworden?

Ja, bijna wel. Het jaar 2013 was voor mij een jaar van contrasten. Aan de ene kant de vreugde over de herbouw van onze workshop-, time-out- en feestlocatie, de oprichting van Anne-Mieke.nl en mijn terugkeer bij het CMS Made Simple™ team als hoofd marketing, aan de andere kant mijn privéleven dat in het teken stond van afscheid en een kwakkelende gezondheid... MIJN kwakkelende gezondheid. Ik had o.a. te kampen met een gevaarlijk snel stijgend gewicht en uitputting. Binnen een jaar van 80 (wat al absurd is voor een ukkie als ik) naar 101 kilo...*slik*! Van mei tot eind november zat ik in de medische mallemolen omdat de doktoren juist de snelle gewichtstoename en een paar enge randverschijnselen toch wel heel alarmerend vonden.

Van klaagzang naar blij dingdong liedje

Ik loop inmiddels de trap weer op en af zonder pijn, ik heb geen vochtophopingen meer in mijn benen, handen en gezicht, ik kan weer bukken zonder een aanval van hyperventilatie te krijgen, ik slaap weer aan een stuk door en word pijnvrij wakker, ik kan weer helder denken en bovenal... ik kan weer lachen! En ik heb weer ZIN om nieuwe dingen aan te pakken. Zelfs als ik een veel te korte nacht heb gemaakt, heb ik nog energie. Het is zo bizar! En ik heb dat niet te danken aan de reguliere medici.

Het omslagpunt

Op 29 november zou ik de uitslag krijgen van het slaaponderzoek. Het zoveelste onderzoek in zeven maanden. Het vermoeden was nu dan dat apneu de boosdoener zou kunnen zijn. Volgens de internist zou ik - als het apneu onderzoek niets op zou leveren - CVS hebben. Tjongejongjonge, er moest en zou blijkbaar een labeltje op, op voorhand al. En natuurlijk heb ik me suf gelezen over alles wat met apneu te maken heeft. En het was allemaal heel herkenbaar. Maar goed... dat waren de symptomen van het eerder door hen vermoede Syndroom van Cushing ook, inclusief de hele specifieke dingen. Bareuh! Maar ik was desondanks vurig hoopvol, want apneu is uitstekend en vooral ook snel te behandelen.

Ik zat die dag om half negen 's morgens met mijn vermoeide dikke lijf in de slaapkliniek en kreeg daar te horen dat het geen apneu was. Heel even sloeg de bodem onder mijn voeten weg. Heel even voelde ik me heel erg zielig... Heel even dacht ik: "Als ik me de rest van mijn leven zo moet voelen, laat dan maar zitten!".

Ik werd boos en vond een welzijnscoach

En toen werd ik boos. Maandenlang polonaise aan mijn lijf en dan nog niets, behalve zo'n bizarre kuldiagnose op basis van deductie. Ik ben in de auto gestapt en naar Annemarie gescheurd. Zij is een jeugdvriendin van mij en ik wist dat ze werkt als succesvolle en vooral gewetensvolle welzijnscoach. Ik had best nog wat vooroordelen tegen de productlijn die zij in haar praktijk gebruikt, maar ik zette me daar overheen. Temeer omdat ik weet dat ze er ooit mee begonnen was omdat zij (en haar hele gezin overigens) enorm veel baat hebben gehad (en nog steeds hebben, trouwens) bij diezelfde producten en levensstijl.

Annemarie wond er geen doekjes om hoor. Die pakte een meetlint, mat buik en bovenbenen en zette mij vervolgens op de meetweegschaal. De uitslag: BMI gevaarlijk hoog (niveau morbide obesitas), bizar hoog vetpercentage en veel te weinig spiermassa*. Dat laatste vond niet verrassend, ik heb een zittend beroep, en ik sportte nooit. Zelfs voor wandelen was ik gewoon te druk... Nou ja, eigenlijk gewoon te lui.

Annemarie liet me shakes proeven met verschillende smaken, in kleine porties zodat ik mijn favorieten kon uitkiezen. Wat me daarbij opviel was dat ik dat shakespul niet zomaar even makkelijk kon wegslikken. Na de probeersessie had ik het gevoel dat ik drie enorme borden vol warme maaltijd had gegeten, een vreemde sensatie. Het waren toch echt porties van niet meer dan twee of drie slokjes per smaak geweest. Het was me direct duidelijk dat dit spul effectiever moest zijn dan de maaltijdvervangende shakes die ik wel eens bij de drogist heb gehaald van merken zoals Modifast, Protiplus, Weightcare, etc.

Huh? Was je al eerder bezig met afvallen dan?

Nee, al een jaar of acht niet meer, maar ik was wel bezig met het feit dat ik overdag gewoon nooit aan eten toe kwam. Of beter gezegd, ik maakte er gewoon geen tijd voor. Ontbijten? Gadverdamme. Lunch? Op dagen dat ik lekker aan het werk was kwam er van uitstel altijd afstel. En dan was er alleen de avondmaaltijd. En natuurlijk was ik me er wel van bewust dat dit niet bijster goed was. En daarom ging ik voor het gemak van die drogisterij shakes gebruiken. Lekker makkelijk, snel klaar, en dan toch voldoende voedingstoffen binnenkrijgen... dacht ik!

Die mierzoete krengen kwamen me na een week of twee mijn strot uit en bovendien kreeg ik er ook niet echt een verzadigd gevoel van. Ik vrees dat het idee dat je daar voldoende voedingstoffen mee binnenkrijgt helemaal niet klopt. Ze zijn tenslotte gericht op afvallen. Niet dat dit veel uitmaakte hoor, want als ik dan weer achter de computer kroop was ik het onverzadigde gevoel snel weer vergeten. Maar s' avonds, tja, dan was het gewoon net als wanneer ik niet had ontbeten of geluncht... Dan merkte ik opeens dat ik enorme trek had. Gek genoeg zat ik dan toch na één bord vol. En inmiddels weet ik niet alleen dat slechts één keer per dag eten slecht is, ik snap nu ook waarom!

Had je dat niet eerder kunnen bedenken?

Die vraag krijg ik natuurlijk wel vaker. Ja, ik had zoveel eerder kunnen bedenken. Maar ik ben nou eenmaal een hardleers eigenwijs en soms gemakzuchtig loeder. Maar wat ik helemaal niet had kunnen bedenken is dat ik nu "gewoon" op eigen houtje ontdekt heb dat ik (onder andere) absoluut niet tegen brood, pasta, zetmeel, witte rijst en (geraffineerde) suikers kan. Eigenlijk verdraag ik niets wat onder het kopje "snelle koolhydraten" valt. Doktoren zijn vaak op hun manier ook hardleerse eigenwijze loeders wat dat betreft. Want herhaalde verzoeken van mijn kant om te testen op allergie, intolerantie en mineraal of vitaminetekorten werden simpelweg van de hand gewuifd al die maanden. "U moet gewoon gezond eten, mevrouw. Supplementen zijn onzin!".

Bot gezegd: van één keer per dag eten werd ik moddervet (metabolisme lag op een veel te laag pitje, dat krijg je er nou van) en van wat ik dan wel at werd ik ziek en sliep ik slecht. Ik was gek op pasta, Duits veelkoren brood, rijst, aardappelen met draadjesvlees, knödels, volvette kaas, yoghurt met honing. Begrijp me niet verkeerd, ik at wel degelijk fruit en varieerde veel met groente. Maar ja... wel in combi met de dingen die ik blijkbaar niet verdragen kan, en meestal maar één keer per dag.

Maar wat ga je dan vertellen de komende maanden?

Voor iedereen die het maar lezen wil: ik ga vertellen over mijn culinaire avonturen en ontdekkingen. Ik ga recepten delen van kook-experimenten die per ongeluk goed gelukt zijn. Misschien zelfs wel een paar video's. Ongetwijfeld ga ik hier ook informatie delen van anderen die bezig zijn met een gezonde levensstijl. Dit loeder hier was altijd een beetje wars van al die "hallelujah, ik eet gezond" berichten. Het had voor mij altijd wat alternatiefs op een te nadrukkelijke manier en ik dacht dat het een hype was die wel over zou waaien. Wat een ei ben ik soms...

- Anne-Mieke

*Nog even over de meetweegschaal. Ik weet dat er kritische artikelen geschreven zijn over het wel of niet functioneren van deze weegschalen. Als je dan wat verder leest dan gaat het vooral over de nauwkeurigheid op mierenneukerniveau. Voor mij is het nauwkeurig genoeg.

REAGEER

Schroom vooral niet! :)

GERELATEERDE ARTIKELEN

REACTIES

24 september 2017 om 17:49 uur
door: Anne-Mieke Bovelett

Deze default reactie is een uitdaging, gericht aan jou!
Ik daag je uit om de eerste zinnige reactie op bovenstaand artikel te geven. Heb je hier iets leuks over te zeggen? Heb je iets wat anderen verder kan helpen? Kom maar op! Of vind je het soms raar dat ik hier nu - ongeacht bovenstaand onderwerp - de link naar onze geweldige Maasdijk4 - exclusieve Bed & Breakfast lounge locatie in Noord Brabant neerzet?

WTF! DAT DING HIERBOVEN, DAT IS TOCH GEEN ÉCHTE REACTIE?

Klopt als een bus! En zodra er dus wel een reactie van een externe lezer(es) komt, verdwijnt de teaser reactie. En dat hele verhaal hieronder ook. Dus waar wacht je nog op! Zeg eens wat je van dit blogartikel vindt. Of ga je liever gewoon eerst kijken op de Facebook pagina van onze Bed & Breakfast? Wist je al dat wij ronde badkamers hebben? En een echte wenteltrap? En dat ik mijn blogs vaak zit te schrijven in de lounge bij de open haard?

IS DAT MENS DAN HELEMAAL GEK GEWORDEN?

Nee hoor. Want weet je... Lieve meisjes komen in de hemel, brutale meisjes komen overal. Ik blog voor de lol, maar het heeft ook een commerciële functie.

Dus ga ik die van de bezoekers van mijn blog ook niet beledigen door te doen alsof ik geen enkel commercieel belang heb bij deze site. Ik hou er namelijk zelf ook helemaal niet van als mensen mijn intelligentie beledigen, hoe knap de poging ook zijn mag.

TWITTER