Gepubliceerd op 17 mei 2012 | in: psychologie | 

Vraag gewoon eens waarom...

strijd

Vaak spreek ik mensen die in zak en as zitten omdat ze zich voortdurend ondergesneeuwd voelen. In discussies met beschuldigingen over en weer bijvoorbeeld omdat de ander verbaal sterker is. In mijn optiek is verbale sterkte in een dergelijke discussie sterk zolang de gesprekspartner de ander toestaat om sterk te zijn. Hmm, lastige zin? Klopt.

Het is net een tenniswedstrijd

Het komt in mijn ogen hier op neer: Vergelijk het maar eens met tennissen. De bal wordt keihard heen en weer gemept, vanuit alle hoeken. Zo gaat het ook in de conversatie. Maar als iemand de bal naar jou mept, en jij gaat aan het net staan, en je houdt alleen maar je racket zo dat de bal er op valt, dan gaat diezelfde bal met een klein slap boogje het net over. Je tegenstander staat achterin het speelveld in de verwachting dat de bal met een rotklap naar hem/haar toe zal komen. En dan “plopt” de bal zachtjes nét het net over en slaat dood. Je tegenstander kan er niet meer op tijd bij en is “uit”. De vergelijking hierboven gaat natuurlijk niet helemaal op. Het is niet de perfecte metafoor. Maar het komt aardig in de buurt.

Termen in een dergelijke discussie zoals “jij dit, jij dat, jij bent, jij doet, jij zegt” zijn de harde backhands en forehands. Maar vraag de ander maar eens: “Waarom zeg je dat? Waarom doe je dat? Waarom vind je dat?” Dat is het stilgehouden racket en de slappe bal net over het net. De tegenstander wordt hierdoor gedwongen om na te denken over zichzelf, en zijn/haar eigen motivatie.

Verleg de focus

Door elkaar over en weer te blijven beschuldigen, geef je elkaar voortdurend de kans zich te focussen op de ander, zonder de hand in eigen boezem te hoeven steken. Ontstoken in boosheid of beledigd zijn, zullen mensen zich zelden afvragen waaróm de ander iets zegt. Het ego is gekrenkt, en dat doet zeer. En dus wordt er vice versa uitgehaald naar de ander.

Niets is zo menselijk als dat de gekrenkte wil dat de ander ook die pijn voelt. En misschien nog wel meer pijn. Wat kan ontaarden in een neerwaartse spiraal van boosaardigheden. Totdat er uiteindelijk eentje zich gewonnen geeft, en voor lam op de bodem blijft liggen…

Vraag de ander eens waarom

En daarbij wordt vergeten om de allerbelangrijkste vraag te hardop te stellen. “Waarom?” Misschien stelt iemand zich de vraag “waarom ben ik zo boos” van binnen. Maar zelden wordt er aan gedacht het juist aan de agressor te vragen. En als je zelf voor de ánder gaat bedenken wat het “waarom” is omdat je dan beter in staat bent met de situatie om te gaan, dan ben je niet slim bezig, vind ik. Want je kunt niet in het hoofd van de ander kijken. En dus ook niet voor een ander denken. Maar het is wel degelijk een valkuil waar veel mensen in stappen.

Probeer maar eens uit, die vraag naar het "waarom", je zult versteld staan van wat er dan gebeurt :-)

REAGEER

Schroom vooral niet! :)

GERELATEERDE ARTIKELEN

REACTIES

17 mei 2012 om 22:43 uur
door: rob

wie is er het sterkst als die de ander gewonnen geeft? Sterk en zwak zijn twee kwaliteiten op dezelfde medaille. Zonder de een heeft de ander geen bestaansrecht tot we ontdekken dat er geen tweestrijd hoeft te zijn, simpelweg omdat alles één is. Dan zijn er ook geen winnaars of verliezers. In ons leven zijn we slechts dit soort thema's aan het uitwerken, vaak zonder dat we dat beseffen.

TWITTER